***********
حضرت علامه حسن زاده آملی روحی فداه در شرح فصوص الحکم قیصری، فصّ سلیمانیه، در توضیحاتی در خصوص آصف بن برخیا، وزیر اعظم حضرت سلیمان سلام الله علیه، و اتّصاف وی ب اسم اعظم الهی چنین می فرمایند:
اسم اعظم نه از الف و باء و تاء است، سرّ مکتوم ما لاف افسانه شد؛ باید خود آن حقیقت را آدم دارا باشد، و این الفاظ ک می گوییم اسم اعظم است، مثل اسم شریف « یا حیُّ یا قیّوم » و اسماء دیگر ک می فرمایند اسم اعظم است، البته اینها حکایت از آن اسم اعظم می کند؛ و عمده اینست ک خود انسان دارایش باشد ک گر انگشت سلیمانی نباشد / چه خاصیت دهد نقش نگینی؟
ب گفتن الفاظ و داشتن انگشتر و فرمایشاتی را ک بندگان خدا حرف نشنیده اند و نمی دانند، دنبال اسم اعظم می روند، و دنبال نگینها و انگشترها - نمی گویم غلط است، و در عالم لفظ و نقش و حک و اینها بی اثر است، عرض نمی کنم؛ نعوذ بالله ک اینها بی اثر باشند - دنبالش بگردند، بخواهند ب این اسماء شریفه متذکّر باشند و انگشترهایی ک اسماء شریف بر روی آنها حک شده، داشته باشند، همه اثر دارد، حرفی نیست، عرضم اینست آنی ک اثر دارد و مهم است، آنی ک اصیل است، بودن آن اسم اعظم است. فوق این عالم فکری و تعلیم و تعلّم و اینها. خودِ حقیقتش را داشتن، چیز دیگر است.
****************************
برگرفته از وبلاگ طوبای نور
__________________________
* دستورالعملی از حضرت علامه حسن زاده آملی *...ما را در سایت * دستورالعملی از حضرت علامه حسن زاده آملی * دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 80